Płomień życia

Zwykłym życie mija w cieniu,

Ciągle mają swoje sprawy.

Śmiercią milczą w zapomnieniu,

Pracą niszczą swoje stawy.

Do zguby honor kierunkiem,

Tu sprytu lisa potrzeba.

Dobro jest żadnym warunkiem,

Kiedy obok gaśnie świeca.

Jeden będzie w podręcznikach

Dłonie lśniące mieć jak Freja.

Drugi, niczym dym z czajnika,

Ciemna skryje sekret ziemia.

Dlaczego chcesz zostać wielkim?

I tak śmierć jednakoż skończy

Trupom w fotelu miękkim —

Wszystkiem koniec mrok począwszy.