Po pierwsze Polska!

Wysłuchajcie, kochani, me krótkie orędzie,

Niechaj każdy z was na fotelu wygodnie usiędzie.

A właściwie nie orędzie, a krótką historię

W słowach moich czuć bowiem czasem alegorię.

Do debaty prezydenckiej mi startować przyszło,

Kandydantów niczym małe prezydenckie mrowisko.

Hasło ułożyli mi, kochani Rodacy:

"Po pierwsze Polska, po pierwsze Polacy!"

W końcu przyszła debata... O Matko Jedyna!

I lewackich massmediów fałszywa machina...

Kamery w studiu niby nie działały,

Ale mimo to jednak mnie jakoś nagrały.

Spójrzcie, jaka obłuda w naszej polityce...

Jakie chamstwo i marność - co cechuje lewicę.

U nich wiecznie jakieś przekręty pod stołem,

A mnie się czepiają, że "snuffa wciągnąłem".

Znowu jakiś grubas mnie na sparing woła...

Kogo chce ośmieszyć, czy też sprowokować?

"W rękach mych złożone losy mej Ojczyzny!"

Tłumaczę lewakowi, by wyleczyć z wścieklizny.

Ale jak się uprze - to wywalę z basi!

Aby raz a dobrze go do snu ugasić.

Chcąc dobre z opozycją nawiązać relacje,

O pokojową się zawsze ja staram narrację.

Głową państwa być i wszystkim dogodzić,

Gdy z każdej strony chętni chcą ugodzić.

Polskę w świecie staram się godnie ukazywać,

A lewactwo mnie stale w internecie wyzywa.

A gdy Polskę z honorami godnie prezentuję,

Lewactwo mnie za to w internecie piętnuje.

Co za premier wstrętny! Mam ci ja udrękę...

Projekty przedstawiam, wciąż wyciągam rękę.

Nieudolnych rządów gospodarcze przestoje,

Lecz ja się nie poddam, będę robił swoje.

Zawsze wierny w to, w co wierzą Rodacy:

"Po pierwsze Polska, po pierwsze Polacy!"

Powiadam wam zaprawdę, Rodacy kochani:

Kochajcie naszą Polskę! Bądźcie Polakami!

*************************************************

Wiersz ten jest satyryczną i groteskową stylizacją rzeczywistości.

Jego celem jest humorystyczne, ale możliwie jak najbardziej pozytywne przedstawienie

-godnego do naśladowania-

charakteru pana Prezydenta dr Karola Nawrockiego,

któremu – jako moje skromne słowa wsparcia – dedykuję ten wiersz.

Jan Jarosław Zieleziński