Pociąg do wieczności

Gdy już będziemy starsi, gdy nas nie będzie na dole,

Staniemy razem na stacji, na tym samym peronie.

Będziemy czekać razem na pociąg do wieczności.

Grzecznie i cicho jakbyśmy byli w gości.

Aż podjedzie i siądziemy w tym samym wagonie,

Na przeciwko siebie, trzymając się za dłonie.

I przez następnych kilka minut bądź godzin

Będziemy opowiadać historie począwszy od naszych narodzin.

I wspomnimy ostatni raz wszystkie nasze chwile.

Wszystkie dobre i złe, nie patrząc na godzinę.

Aż się zagadamy i w końcu pociąg stanie.

"Dobrze przeżyliśmy życie" - będzie ostatnim naszym zdaniem.