Pociemniały wiersze
popatrz Hal, w wierszach rozbierają kamienicę,
cegła po cegle
rozbierają kamienicę, tak szybko
- za szybko układają cegły,
jedna na drugą
jakby chcieli zbudować mur
i oddzielić duszę od ciała
popatrz Hal,
rozbierają kamienicę
nic nie zostanie,
proch w proch
ale jeszcze nie teraz
nie - jeszcze wstanie słońce
i oświetli pociemniałe wiersze,
poczekajmy
"koledze po piórze - Majowemu , który walczy o życie!"
Komentarze (14)
Interesująca metafora. I jest w tym i spokój i pewność. Dobre.
Dzięki :
Zingara↔Niby "prosto" ale wiele rzekłaś... faktycznie. "Tu" nic nie zostanie...
Chociaż Hal mi się skojarzył z filmem "Odyseja... ''
Mur:)↔Pozdrawiam:)↔%
dzięki
Chyba "mór" czyli zaraza.
Serdecznie :)
Tak befanko :(
pomór
Wiersz z przepiękną metaforą.
dzięki
A oświetlone wiersze rozbłysną jak gwiazdy... Jeszcze będzie pięknie...
Pozdrawiam.
Pozdrawiam
cegła w cegłę i ociemniałe wiersze
pozdrawiam
bardzo spoko
Napisz komentarz
Zaloguj się, aby mieć możliwość komentowania