Pod dębem

Pozwólcie mi dzisiaj usiąść

Przystać pod starym dębem

I bez pośpiechu wpatrywać

Błądzić wzrokiem gdzieś po niebie.

Niech drzewa objęcia ogarną mnie

Szorstka kora otuli spróchniałe ciało

A słońce swoimi złotymi ramionami

Wymaluje tęczę pośród kropli na twarzy.

I pozwólcie mi tam zostać

Wrosnąć w korzenie pomnika

Spróchnieć i umrzeć

Bo bez serca nie chcę żyć.