Pod prąd

sunęłam alejką

a obce twarze mijały mnie

ławicami

dźwięki płynęły bezgłośnie

wprost do toreb i pakunków

z oblepionych ekranami ławek

zwisały oczy

jak grona

zrywane reklamami

uciekały do swoich światów przez portale

niekomercyjnie

ściskałam fragment ciszy

reszta

leżała na marginesie

i ostatkiem sił trzymała mnie

w pionie