pod prąd

mam tyle ile mam

to więcej

wszystkie nici przez palce

zostawiłem szklane szczyty

tym którzy muszą

zabawki szaleją na grani

miejsca wystarczy

złote fontanny i kurz

chwała chwale

dzieciaki tańczą wolne

jeszcze nie wiedzą jak i gdzie

na hulajnogach dojadą najwyżej

zanim młyny zaczną działać

wracam do dzieciństwa

kości się zrosły

Komentarze (10)

befana_di_campi 18.02.2020

"Płyń
pod prąd
Ten nurt
ku niebu się toczy
Jego
zamknięte drzwi
są otwarte" (Rose Auslaender, 1901-1987; tłum. własne)

Szpilka 18.02.2020

Inne, dlatego ciekawe ?

Tjeri 18.02.2020

Parę literówek masz.
Wiersz całkiem całkiem, ale przeszkadza mi Twoja firmowa migawkowość (brak łączników).

Puchacz 18.02.2020

Podobnie jak mnie przeszkadza.
Czasami za duża jest pusta przestrzeń pomiędzy frazami i nie wiadomo czym ją wypełnić.
Bo stylu i oryginalności nie można Ci odmówić, ale momentami irytuje niemożność wniknięcia i zapodania sobie choćby własnej interpretacji.

befana_di_campi 18.02.2020

Masz rację, chyba też kiedyś o tym wspominałam?

Tjeri 18.02.2020

W tym tekście z interpretacją chyba łatwiej (niż w innych Twoich). Ale w punkt słowa Puchacza o "pustej przestrzeni pomiędzy frazami". Właśnie z tym mam zawsze największy problem w Twoim pisaniu.

Jacom JacaM 18.02.2020

Zostawiam przestrzeń żeby nie dopowiadać, ryzykuję nieczytelność albo niezrozumienie, ale tak wolę, raz wychodzi lepiej raz gorzej

Tjeri 18.02.2020

JJ... Raz rozumiem tekst, raz nie. Ale przeszkadza mi u Ciebie brak płynności wypowiedzi. Można nakreślić coś, do czego ciężko znaleźć klucz, ale Ty po prostu rzucasz puzle - bez przypasowania. Frazy nie łączą się ze sobą.

Jacom JacaM 18.02.2020

Jakby płynność nie jest moim celem, generalnie w ogóle nie zwracam na to uwagi :-)

betti 18.02.2020

Ten wiersz akurat spójny i nieglupi.

pod prąd

Komentarze (10)

Napisz komentarz