Podmuch zwiewny

Niech sen cię ukoi

Nie zimny i ciemny

W świętej ostoi

Bądź jak podmuch zwiewny

W górskim uśmiechu

Co kłos głębin trąca

Ty rzeką dotyku

Amfora pachnąca

Pierwiosnek wybudzi

Tych co o zimie śnią

Porą kwitnienia ludzi

Wybrzmi wicher baśnią