Podpowiedź

Gdzieś, tam daleko, jest zapomniany świat,

Krainy znane tylko jednemu,

Lecz dlaczego tak zaniedbane?

Ów jeden może je zmienić,

Bawić się w Boga,

Lecz Bogiem nie być,

Gdzieś tam daleko, leży prawdziwa utopia,

Realna, lecz tylko dla jednego

Tym jednym może być każdy,

Lecz mało który to docenia,

Zabawa w Boga staje się nudząca,

A zwłaszcza w tym zapomnianym świecie

W tych czasach, gdy to czytacie,

Taka jest codzienność, lecz jest to jedyny klucz,

Klucz do wszystkiego, a zwłaszcza do jedynego

zapomnianego świata, realnej utopii,

do bycia tym jedynym

Komentarze (11)

little girl 16.01.2016

Choć sama najczęściej piszę wiersze, nie lubię ich oceniać u innych, nie wiem czemu *-* Ogólnie wiersz mi się podoba, tekst w jakiś sposób przemawia do mnie, odnajduję w Twoich słowach prawidłowość dotyczącą dzisiejszego człowieka. Zostawiam 5 ;)

Karo 16.01.2016

Dzięki wielkie. Mam nadzieję, że zrozumiałaś sens "zaniedbanych krain" i wiesz czym są one synonimem. Chciałem pokazać w ten sposób sytuacje dzisiejszych ludzi, którzy nie czytając książek, nie wiedzą co tracą ;) .

little girl 16.01.2016

Obawiam się, że moja interpretacja Twojego dzieła różni się od tej, której zresztą sens również jest niezwykle prawdziwy i poruszający. Magicznym w wierszach jest właśnie to, że nie ma określonych reguł, a każdy może nadać słowom swoje własne znaczenie. :)

Karo 16.01.2016

Całkowicie to rozumiem i popieram, lecz w tym wierszu, chodzi o to, że w nim jest zawarty cały sens mojej książki, przed którą ten tekst się znajduje. Dlatego starałem się, by te "zaniedbane krainy kojarzyły się głównie z motywem przewodnim całej mojej książki, tak jak i z "wyobraźnią każdego z nas"