Bożeno Joanno→Jakby odkopywanie wspomnień. A gdy człek wyjrzy z ''kopca pisku", to najchętniej, by się znowu zakopał.
W pewnym sensie, rzecz jasna. A życie toczy się dalej. Trza wybierać, czy być ''asfaltem'', czy ''walcem''
Bardzo ładnie to wszytko opisałaś:)↔Pozdrawiam:)↔5
Cudny obraz po wspomnieniach. Począwszy od dzieciństwa z małpką z kastanietami, poprzez efemeryczny raj w modnym sweterku. I dalej Tatry Wysokie z Mnichem w Dolinie Rybiego Potoku, i Dolina Pięciu Stawów. Biegniemy z czasem drogą i coraz bliżej nam do przejścia na drugą stronę.
Dziękuję za wspomnienia i miłego wieczoru
Piękne i genialne. Podobne do niezwykłego, legendarnego, nostalgicznego obrazu z lat siedemdziesiątych albo osiemdziesiątych, przedstawiającego zrelaksowanych, wypoczywających ludzi i/lub istoty podobne do ludzi, takie jak na przykład anioły, na tle sielankowego, śródziemnomorskiego krajobrazu. To jeden z takich tekstów, które mają ten klimat, pozytywnie i kojąco wpływający na umysł. 5, pozdrawiam :-)
Komentarze (9)
Pięknie napisane 5
Bardzo dziękuję za miłe słowa i pozdrawiam!
Bożeno Joanno→Jakby odkopywanie wspomnień. A gdy człek wyjrzy z ''kopca pisku", to najchętniej, by się znowu zakopał.
W pewnym sensie, rzecz jasna. A życie toczy się dalej. Trza wybierać, czy być ''asfaltem'', czy ''walcem''
Bardzo ładnie to wszytko opisałaś:)↔Pozdrawiam:)↔5
Dobrze zakopać się "w grajdołku wspomnień", ale nie ma rady trza wybudzić się choć żalem.
Wielkie dzięki i serdeczne pozdrowienia!
Cudny obraz po wspomnieniach. Począwszy od dzieciństwa z małpką z kastanietami, poprzez efemeryczny raj w modnym sweterku. I dalej Tatry Wysokie z Mnichem w Dolinie Rybiego Potoku, i Dolina Pięciu Stawów. Biegniemy z czasem drogą i coraz bliżej nam do przejścia na drugą stronę.
Dziękuję za wspomnienia i miłego wieczoru
Całość śliczna, a zakończenie przynajmniej dla mnie brzmi.
Życie umyka
Czas na drugą stronę
Czarnego strumyka
Pozdrawiam
Kiedy nie jesteśmy pewni jutra, wspominamy szczęśliwe chwile i rozczarowania. Dziękuję za sympatyczny komentarz.
Serdecznie pozdrawiam!
Piękne i genialne. Podobne do niezwykłego, legendarnego, nostalgicznego obrazu z lat siedemdziesiątych albo osiemdziesiątych, przedstawiającego zrelaksowanych, wypoczywających ludzi i/lub istoty podobne do ludzi, takie jak na przykład anioły, na tle sielankowego, śródziemnomorskiego krajobrazu. To jeden z takich tekstów, które mają ten klimat, pozytywnie i kojąco wpływający na umysł. 5, pozdrawiam :-)
Bardzo dziękuję za odwiedzinki i komentarz. Niektóre krajobrazy wzywają do wspomnień i analizy życia.
Serdecznie pozdrawiam!
Napisz komentarz
Zaloguj się, aby mieć możliwość komentowania