Podróż miłości ponad czas świetlny

Zygmunt Jan Prusiński

 

PODRÓŻ MIŁOŚCI PONAD CZAS ŚWIETLNY

 

Motto: „Zaglądam Ci głęboko w oczy -

już nie musisz mówić nic...

Wszystko wyczytałam jak Cyganka z dłoni”.

- Ewa Prusińska - Kolasińska

 

Odkurzę pamiątki.

Nazbierało się w nich uczuć

jak u wiewiórki leśnych orzechów.

 

Granice światła i czasu.

Potrafię z twoich myśli

białe ogrody budować.

 

Aniołowie są z nami.

Tulimy swe ręce muzyką -

wiolonczela gra w sadzie.

 

Drzewa lubią twój uśmiech.

Skradam z ciebie fragmenty -

sukienka szeleści - szeleści.

 

Ile pod nią rozkwita tajemnic.

Wystarczy zawołać noc

bym mógł rozluźniony wrócić.

 

A ty wciąż bezsenna

uwalniasz słodkie ciało -

i próbuję i smakuję do świtu.

 

Wiersz z książki "Księżycowy kochanek"

Średnia ocena: 0.0  Głosów: 0

Zaloguj się, aby ocenić

    Napisz komentarz

    Zaloguj się, aby mieć możliwość komentowania