Poeta
czaruje porywa
zwodzi obiecuje
burzy buduje
autor wizji i westchnień
smutku i radości
bawi się życiem światem
jakby był z plasteliny
czasami zagląda
do rzeczywistości
ukrywa ją w metaforach
myśli błękitne różowe
śniadanie na dachu świata
8.2025 andrew
Komentarze (8)
Dałam ci 5 za to śniadanie. Pamiętam jak wchodziłam z kolegami na dach wieżowca w czasie burzy. Byliśmy harcerzami a później wolnym bractwem nonsensu. Łapaliśmy błyskawice. W sumie zawsze brakowało nam piątej klepki 🙂
Jak pomyślę o tym duchu,,
nie jednymi...
piękny świat jakby z innego wymiaru .
Ale i głupota
Pozdrawiam serdecznie
🌻Miłego dnia
Dachu
Bardzo ładnie, anndreas.
Pozdro
Och,
od Ciebie taki wpis ,
smakuje jak wisienka ,
prosto z drzewa .
Pozdrawiam serdecznie
Miłego dnia
Świat z plasteliny w dłoniach trzymasz,
burzysz w westchnieniach, by budować,
rzeczywistość w metaforach skrywasz i to jest to!
🌻
andrew24 😃
Napisz komentarz
Zaloguj się, aby mieć możliwość komentowania