Pogrzebałeś!

Uciekłeś,

Zostawiłeś,

Pogrzebałeś...

Uciekłeś od ukochanej,

Przy miłości tobie wyznawanej.

Zostawiłeś ją,

By być z tamtą.

Pogrzebałeś...

Kochałeś,

Zniszczyłeś,

Pogrzebałeś...

Kochałeś mnie,

Póki ona nie pojawiła się.

Zniszczyłeś mi serce.

Rozerwałeś coś więcej.

Pogrzebałeś...

Roztrzaskałeś,

Zmiotłeś,

Pogrzebałeś...

Roztrzaskałeś moje serce w drobny pył,

Pozostawiłeś nic nie warty syk.

Zmiotłeś moje okruchy

By nie poczuć skruchy

Pogrzebałeś...

Pogrzebałeś marzenia.

Zagrożenie jest mojego istnienia.

Miałam plany,

a teraz to tylko sny.

Pogrzebałeś moje istnienie.

Całą mnie.

Komentarze (13)

Julsia 30.10.2016

Mega :D dużo emocji 5 :)

Julsia 30.10.2016

Nie rozumiem tego "Pozostawiłeś nic nie warty syk"
Ja bym to zmieniła tak
Wbiłeś
[...]
Wbiłeś w moje serce krwiożercze kły
Pozostawiając po mnie jedynie pył (lub) Pozostawiając nic nie warty pył

Ale to już decyzja należy do Ciebie, bo u tak wiersz jest super :)

Zozole 31.10.2016

Dziękuję. Też mi tam coś nie pasuje, ale zostawię tak jak jest :)

Faize Anbare Sultan 30.10.2016

Dość mocny, bardzo prawdziwy wiersz.
Widać w nim dużo bólu jak i siły.
Ładnie ujęte. Czasami coś jakby zgrzytnęło, ale się nie znam więc nie będę od razu niczego wytykać.
Błędów nie widziałam, zostawiam piątkę i pozdrawiam ;).

Zozole 31.10.2016

Dzięki; **