Pokaż mi świat

Pokaż mi Paryż nocą

Tak bardzo bym chciała tam być

Gdy gwiazdy swą pieśnią cień złocą

Tak pięknie tam mogłabym śnić

 

Pokaż mi Londyn o wschodzie

Najbliższej z wszystkich gwiazd

Chcę odbić się w Tamizy wodzie

I tam zatrzymać móc czas

 

Pokaż mi Rzym w pełni lata

Kiedy ożywa najpełniej

Był centrum przeszłego świata

Co zniknął w przeszłości odległej

 

Pokaż mi Sankt Petersburg

O złotym zachodzie dnia

Bym mogła zobaczyć błysk jego

Jak dawniej, gdy rządził nim car

 

Pokaż mi miasta południa

Gdzie słońce zna kroki flamenco

Gdzie gra muzyka przecudna

Gdzie życie nie jest udręką

 

Pokaż mi Gizę, jej skarby

Poprowadź przez dawny czas

Gdzie ludzi nieznanych z nazwy

Pustyni parzył piach

 

Pragnę zobaczyć ruiny

Azteckich, inkaskich miast

Gdzie rosną dzikie rośliny

Bo płomień w świątyni zgasł

 

Tak marzy samotna dusza

Uwięziona w snach

Co piękną przeszłością się wzrusza

Zaś w teraźniejszości trwa

 

Tak marzy ta szara dziewczyna

Co chciałaby zobaczyć świat

I dusi się dymem z komina

W którym płoną ślady dawnych lat

Średnia ocena: 4.8  Głosów: 4

Zaloguj się, aby ocenić

Komentarze (11)

  • candy 13.03.2016
    wielkie pięć ode mnie :D tak mnie zachwyciłaś tymi wersami, że nawet mi- osobie, która wiecznie siedzi w domu- zachciało się nagle podróżować
  • Ktokolwiek 13.03.2016
    candy, ja też wiecznie siedzę w domu :) szkoda, że nie z wyboru. Ale jestem jeszcze młoda, może uda mi się coś zobaczyć :)
    Dziękuję za ocenkę
  • Neurotyk 13.03.2016
    Ktokolwiek, wiersz dobry, aczkolwiek ciut poniżej Twojego poziomu, zabrakło mi błysku, także zostawiam mocne 4 :)
  • Ktokolwiek 13.03.2016
    Neurotyk, nie każdy wiersz może być ideałem :) właściwie od początku zdawałam sobie sprawę, że ten nie jest. Są wiersze, które piszę bo mam na nie pomysł. I są wiersze, które piszę z potrzeby serca. Jedno jest zaskakująco bliskie drugiego, a jednak bardzo daleko :) dlatego różnie to wychodzi, zwłaszcza te z potrzeby serca, a ten się do nich zalicza. Dzięki za to mocne 4 ;)
  • Jeśli kiedyś pojedziesz zwiedzać świat, zabierz mnie ze sobą - mogę zapisywać szepty twojej duszy na bieżąco, mogę nosić za tobą bagaże, mogę ci gotować. Tylko proszę, mów wtedy wierszem :) wspaniały ten wydaje mi się, że pisałaś bardziej dla siebie niż dla publiczności ;)
  • (Przecinek po 'wspanialy')
  • Ktokolwiek 13.03.2016
    marcepanowypotwor Dzięki ;) właściwie myślę czasem wierszem, więc czemu by tego nie przełożyć na mowę? :) ale niestety, ja nie zwiedzę świata, choć tak bardzo bym chciała :)
  • Ktokolwiek, uwierz mi, że zwiedzanie dopada czasem w najmniej oczekiwanych momentach ;) teraz ten wiersz jest dla mnie taką jakby widokówką ciebie
  • Billie 13.03.2016
    Twoje wiersze przenoszą do innej rzeczywistości :) 5
  • Ktokolwiek 13.03.2016
    Billie, bardzo mi miło :) dziękuję
  • Rasia 16.03.2016
    Wiersz jest po prostu cudowny, tak jakbyś zabierała czytelnika na podróż dookoła świata dzięki swoim opisom i metaforom, które tworzą tak cudne obrazy w ich głowach. Bardzo mi się podoba, aż przez chwilę przeniosłaś mnie w letnie miesiące :) Zostawiam 5 :)

Napisz komentarz

Zaloguj się, aby mieć możliwość komentowania