Pokaż mi świat
Pokaż mi Paryż nocą
Tak bardzo bym chciała tam być
Gdy gwiazdy swą pieśnią cień złocą
Tak pięknie tam mogłabym śnić
Pokaż mi Londyn o wschodzie
Najbliższej z wszystkich gwiazd
Chcę odbić się w Tamizy wodzie
I tam zatrzymać móc czas
Pokaż mi Rzym w pełni lata
Kiedy ożywa najpełniej
Był centrum przeszłego świata
Co zniknął w przeszłości odległej
Pokaż mi Sankt Petersburg
O złotym zachodzie dnia
Bym mogła zobaczyć błysk jego
Jak dawniej, gdy rządził nim car
Pokaż mi miasta południa
Gdzie słońce zna kroki flamenco
Gdzie gra muzyka przecudna
Gdzie życie nie jest udręką
Pokaż mi Gizę, jej skarby
Poprowadź przez dawny czas
Gdzie ludzi nieznanych z nazwy
Pustyni parzył piach
Pragnę zobaczyć ruiny
Azteckich, inkaskich miast
Gdzie rosną dzikie rośliny
Bo płomień w świątyni zgasł
Tak marzy samotna dusza
Uwięziona w snach
Co piękną przeszłością się wzrusza
Zaś w teraźniejszości trwa
Tak marzy ta szara dziewczyna
Co chciałaby zobaczyć świat
I dusi się dymem z komina
W którym płoną ślady dawnych lat
Komentarze (11)
wielkie pięć ode mnie :D tak mnie zachwyciłaś tymi wersami, że nawet mi- osobie, która wiecznie siedzi w domu- zachciało się nagle podróżować
candy, ja też wiecznie siedzę w domu :) szkoda, że nie z wyboru. Ale jestem jeszcze młoda, może uda mi się coś zobaczyć :)
Dziękuję za ocenkę
Ktokolwiek, wiersz dobry, aczkolwiek ciut poniżej Twojego poziomu, zabrakło mi błysku, także zostawiam mocne 4 :)
Neurotyk, nie każdy wiersz może być ideałem :) właściwie od początku zdawałam sobie sprawę, że ten nie jest. Są wiersze, które piszę bo mam na nie pomysł. I są wiersze, które piszę z potrzeby serca. Jedno jest zaskakująco bliskie drugiego, a jednak bardzo daleko :) dlatego różnie to wychodzi, zwłaszcza te z potrzeby serca, a ten się do nich zalicza. Dzięki za to mocne 4 ;)
Jeśli kiedyś pojedziesz zwiedzać świat, zabierz mnie ze sobą - mogę zapisywać szepty twojej duszy na bieżąco, mogę nosić za tobą bagaże, mogę ci gotować. Tylko proszę, mów wtedy wierszem :) wspaniały ten wydaje mi się, że pisałaś bardziej dla siebie niż dla publiczności ;)
(Przecinek po 'wspanialy')
marcepanowypotwor Dzięki ;) właściwie myślę czasem wierszem, więc czemu by tego nie przełożyć na mowę? :) ale niestety, ja nie zwiedzę świata, choć tak bardzo bym chciała :)
Ktokolwiek, uwierz mi, że zwiedzanie dopada czasem w najmniej oczekiwanych momentach ;) teraz ten wiersz jest dla mnie taką jakby widokówką ciebie
Twoje wiersze przenoszą do innej rzeczywistości :) 5
Billie, bardzo mi miło :) dziękuję
Wiersz jest po prostu cudowny, tak jakbyś zabierała czytelnika na podróż dookoła świata dzięki swoim opisom i metaforom, które tworzą tak cudne obrazy w ich głowach. Bardzo mi się podoba, aż przez chwilę przeniosłaś mnie w letnie miesiące :) Zostawiam 5 :)
Napisz komentarz
Zaloguj się, aby mieć możliwość komentowania