pokonać życie na sztafecie pokoleń...

tekst z NSzOpowi. w tematach: Monolog z pokoju zwierzeń. Jeżeli nie pasuje maska, popraw twarz.

sprzed krat skruszony penitent dziko patrzy w nadziejną zieleń kamienia

w opadłej pajęczynie na skroni kropli się oddech. stawy się łamią

i zaginają kolana przed powiernikiem

usta poorane czasem szepcą. zgrzeszyłem bo chciałem kochać

zza krat tylko potępienie za/winny od urodzenia

dwa światy ten tutaj tam tamten i nigdy razem i nigdy osobno

tkwią za maskami. kredowej monotonii twarzy

człowieczy los złożony na czyjeś podobanie. ciągła epicka wędrówka niesamowita migracja

płyń w górę pod prąd po słońce nie poddawaj się. nie żałuj łososi umierających z miłości