Polaroid

Broniła

Stała na straży, dość spokojnie

Jak krzyki Krzysia cięły ciszę

Robiła zdjęcia polaroidem

Nikt fotografii nie usłyszy

I tylko czasem w swym albumie

Oczy nasyci tajemnicą

Rozpacz i tak zaginie w szumie

A jej jest cieplej, pod spódnicą