Polska walcząca

Gdy godzina twa wybiła, huczały armaty

Już nie słychać było głosów, mamy ani taty

Tylko kule , co jak świerszcze , świstały przy uchu

A ty dzielny z bronią w ręku , kotwicą na duchu

Gdy godzina twa wybiła , w ogniu była Praga

Krew sączyła się w rynsztoku , krtań zżerała zgaga

Sanitariusz oddech łapał zabrany od kuli

Pod gwiazdami jak złodzieje marzenia się snuli

Gdy godzina twa wybiła, wszechświat łzy wycierał

Terror na tych barykadach , krwawe żniwo zbierał

A ty synku , zamiast w piasku , w okopie siedziałeś

I zginąłeś za tę Polskę, której nie poznałeś

M Ch

Gniezno 1 8 23