Polskie wiosny

Dni zimne w ciepłe nasza wiosna zamieni

dla swych kochanków, ożywi świat

Kurhanów, blade czoła skąpie w zieleni

kwiatów i drzew, ku nam pośle woń

Błękit nieba rozścieli, nakropi pierzyny biel

mrok do snu ułoży, w jasności widoczny cel

Na strunach ulic, kroków zagra orkiestra,

pochłonie radośnie, w tańce miasta gwar

Po dniach zaiste, cisze, i noce nadejdą

senność nasza;

Dusze, duszności nie skosztują

ciała niebieskie, ku ziemi nadlatują

Modlitwy nasze:

księżyca oko, w indygo zatoczy krąg,

Do Boga pacierze, w zło niech bije drąg

niech serca, jak Maj kwitną w dobroci,

Niech smak fałszu z języków, Temida osieroci.