Pomarańcza

nie wiem czy bardziej doskwiera mi

brak ciebie

czy twoja obecność

nasze cienie

ocierają o siebie głowy

mijając się o głuche pocałunki

nie zatańczę w przydeptanych kapciach

tak jak nie rozbiorę się

z wyobrażeń

w mojej głowie raz zakwitasz

raz więdniesz

tylko usta mają wciąż ten sam smak

jutro spróbuję cię rozgryźć

jak soczystą pomarańczę