Pomieszałam cię z letnim powietrzem

pomieszałam cię z letnim powietrzem

z miejscem którego mieć nie mogę

chwilami odpływającymi

szlakiem do zapomnienia

jakby nie było nikogo

kto chciałby je zatrzymać

jakbym nie istniała

pomieszałam cię ze spokojem

z nocą której nigdy już śnić nie będę

słowami ulatującymi

w odległe zakamarki niepamięci

gdy nie ma nikogo

kto chciałby wypowiedzieć je raz jeszcze

gdy nie ma już nas