Pomilczmy

utkałam cię z nitek wyobraźni

kiedy na chmurach

mały skrawek duszy pachniał to fiołkiem

to konwalią

siedem milczących miesięcy śpiewało

każdy centymetr przybliżał

wyobrażenie

nadzieje przybrały kolor ciemnej purpury

roztrzaskane o zamglone spojrzenie

zapłakanych oczu

niebo parzy się ogniem

kiedy mały znicz dumnie unosi głowę

w szkle roztapiając bezradność

pomilczmy