Blok

Powoli uniósł ciężkie powieki…

Przykryty białymi chmurami z pościeli.

Gładkie ściany, pastelowe.

Na nich obrazy — jak ptaki.

Latały mu w zrenicach odbiciem

w wielkiej plazmie,

wiszącej pod sufitem.

Doszedł do niego głos:

— Co ty tutaj robisz?

Ujrzał nad sobą sąsiada.

A w progu — dwie dziewczynki,

które tuliła matka.

Zerwał się z łóżka:

— O kurwa… pomyliłem mieszkania!

Przepraszam bardzo…

Już spierdalam.

Wrócił do siebie.

Na kanapie zamruczał:

— ale odjebałem.

Komentarze (12)

Wianeczek 2 miesiące temu

Oddaję koment z dupy.
A jaka to różnica?
*dziekuje na sram*

Tkors 2 miesiące temu

Bo z dupy probujesz jeszcze cos wywleść
Gówno frytki czekolada

Wianeczek 2 miesiące temu

Tkors Spoko, ulżyj sobie jeszcze...

Wianeczek 2 miesiące temu

Nigdy nie wiadomo co z człowieka wylezie... szok!

Tkors 2 miesiące temu

Więc szokuj sie na dobre . Miłego Roku

Tkors 5 dni temu

Bardzo Cię przeprszam
Pozwól że zniże czoło.

Wianeczek dzisiaj o 11:28

Tkors, dzięki. :)

Tkors 2 godz. temu

Wianeczek ,ulżyło mi, pozdrawiam serdecznie.

Wianeczek godzinę temu

Tkors Wzajemnie :)

Wianeczek godzinę temu

Tyle razy tu wracam, że czas napisać o utworze. Zdarzyło mi się otwierać sąsiadów drzwi drugi dzień po przeprowadzce, nie ta klatka. A mój wujek wszedł do sąsiadów i go pies pogonił. 😆
Ciekawe czy to było na fakcie.

Tkors godzinę temu

Historia, którą opisałem, była oparta na fakcie, lecz dotyczyła mojego ziomka. Sam miałem podobną sytuację: kupiłem psa, a po trzech tygodniach, prowadząc mnie na klatce schodowej na czwarte piętro, gdzie mieszkam, pies zahaczył o drzwi na trzecim piętrze po tej samej stronie, gdzie mieszkamy. Stojąc przed tymi drzwiami, odruchowo wyciągnąłem klucze i próbowałem otworzyć mieszkanie mojego sąsiada. Sąsiad po drugiej stronie również był zdziwiony.

Tkors 52 min. temu

Aczkolwiek to nie dorównuje cielesności w wierszu któryym napisałem
Pozdrawiam.

Blok

Komentarze (12)

Napisz komentarz