ponoć

można zapomnieć umiejętnie 

ponoć czas leczy rany w trumnie 

a gdzieś za morzem świeci złoto

przy stole czeka się na tułacza

a serce to tylko jedno z mięśni

i płaczą tylko zapomniane pomniki

prawda leży gdzieś tam w kącie

ponoć cudzy strach jest większy

a śmiech potrafi zabić nieumyślnie

niby kredyt na życie jest wieczny

koniec wieńczy dzieło... upadku

a na początku nie było niczego

„ponoć” szemrane z ucha do ucha

jest bujdą na rajdowych resorach

srebrem w śniedzi jest milczenie

ponoć