Popas

Nademną niebo

W różach matowych

A pod nim wiatr tańcuje

Z czerwienią drogi

Wywija tumani

Wygwizduje mi do ucha

Swoją wolność

Na tym pustkowiu

Od tysięcy lat niezmiennym

Jak gdyby nigdy nic

A przecież.....

Horyzont faluje sinusoidą wzgórz

Spod przymkniętej pwieki

Szybuję nad nim myślami

Obezwładniony

Poezją tego majestatu

To miejsce bez nazwy

Wibruje radością istnienia

Atom w klepsydrze czasu

Tu i teraz.