Popiół po słowach
Każdą ranę — z iskier tli się na kartce
Piszemy męką, stworzone, by zginęły
Taki los artysty: tworzyć, by zdjąć kajdany
Lecz każda ścieżka znów prowadzi do nich
Każdą ranę — z iskier tli się na kartce
Piszemy męką, stworzone, by zginęły
Taki los artysty: tworzyć, by zdjąć kajdany
Lecz każda ścieżka znów prowadzi do nich
Komentarze (5)
Przez krzyż do życia wiecznego i nie ma innej drogi jak przez Chrystusa,On wyzwala z wszelkich kajdan.
Kropka na końcu. I nie tylko.
Życie w pętli. Syndrom Sztokholmski Duszy.
Pamiętaj, że zawsze gdzieś tam ..😇🤝bede czuwać ♥️
Pulinaaa Będę o tym pamiętał,
Dziękuję 🤗
Dedal 😘🤗
Napisz komentarz
Zaloguj się, aby mieć możliwość komentowania