Pory roku
Żółty liść z drzewa dał znać o jesieni,
o zimie dał znać nam pełny brak zieleni.
Wiosnę zwiastuje piękna biel kwiatów,
a latem słońce co robi pracę katów.
I cały ten cykl tych wszystkich pór roku,
ma trzysta sześćdziesiąt pięć ranków i zmroków.
Z wyjątkiem co bywa raz na cztery lata,
gdy cykl jest dzień dłuższy dla całego świata.
I cykl się zatacza bez przerwy od wieków
i tyle tych cykli co wszystkich człowieków.
I lata mijają, bieg rzeki zmieniają,
a wszystkie te cykle jak trwały tak trwają.
Komentarze (4)
Bój się Boga. Tyle tu błędów że najpierw musisz opanować podstawy gramatyki.
Tak, jest kilka błędów i nie chodzi tu o nieopanowanie podstaw gramatyki. Ten wiersz napisałem w notatniku na telefonie kilka lat temu, nie zwracając uwagi na gramatykę, bo pisałem "na szybko". Wstawiłem w formie niezmienionej, a przed "że" stawia się przecinek ;)
BezimiennyMłyniarz W komentarzach nie ma możliwości korekty. Choć racją jest że i tu zdałoby się więcej staranności przed publikacją. Niemniej znaj proporcje mociumpanie.
No i znów zabrakło przecinka przed "że".
Napisz komentarz
Zaloguj się, aby mieć możliwość komentowania