posiwiały i panna - Pasja
ciężko osiodłać kruczą piękność gdy
polano nie płonie jak kiedyś
wycudzić i wystroić niczym dryganta dla drużby na weselu
pogalopować na jej grzbiecie przed siebie
zanurzając się w szumiącej grzywie kiedy
deszcz wplata w nią srebrzyste krążki
jakby cekiny w warkocze Cyganki
zatrzymać młodość i marzenia
wypruć się chociaż raz z Dejaniry
koszuli codzienności by uładzić narowistość
jeszcze przed wypadnięciem stopy ze strzemienia
bo potem za późno na koni żal…
Komentarze (19)
Dzienks! Posiwiały hihihi
Pasja...
Być doskonałym... możliw, że to Pasją hihihi XDD
Trafiłeś:)
Trafiłeś:)
Pasja, bo potrafisz ubrać niecodzienne emocje w zwykłą rzeczywistość jak nikt inny
Akwadar miło pić taki miód. Zdrówka
Też obstawiałbym Panią Pasję!
Trafiona i zatopiona. Brawo!
To ja wyżej :)
To ja wyżej :)
O! No to się cieszę w takim razie!
110101011 a ja dziękuję za dobrą zabawę.
Też znajomo. Może Grzegory?
Pasjo↔Poetycko tak. Można by namalować... :)↔Pozdrawiam:)↔%
Dzięki za poetycko i malowanie.
Ładny wers ze "srebrzystymi krążkami". Młodości nie da się zatrzymać na długo.
Pozdrowienia!
Pięknie dziękuję za słowa. Miłej niedziel
110101011 - strzał
Akwadar - strzał
Napisz komentarz
Zaloguj się, aby mieć możliwość komentowania