Poskładani
Gdy spotka mężczyzna niedoceniony
kobietę której nikt nie darzył czułością,
spróbują stworzyć coś pięknego.
Coś co nazywać będą miłością.
On niedostępny emocjonalnie,
Ona uzależniona od przemocy.
Marzyli wspólnie choć banalnie
o szczęściu swoim każdej nocy.
Snuli plany o przyszłości,
życiu wspaniałym jak w niebie.
W tej euforii zapomnieli
darzyć prawdziwym uczuciem siebie.
Niech każdy co chce myśli w głowie.
Nie będę dalszej historii opowiadać.
Brakiem braków nigdy nie napełnisz.
Z deficytów nie da się życia poskładać.
Komentarze (5)
dobra refleksja z kilkoma niemal złotymi myślami. Warto przeczytać.
⭐⭐⭐⭐⭐⭐
Dziękuję za pochylenie sie nad nim
Nasuwa się piosenka Pietrzaka " Czy te oczy mogą kłamać". Inny nieco duch i czas ale klimat jakoś mają wspólny a i znalazło się miejsce na wcale nie głupi morał.
Dziękuję za refleksję
Piękne słowa
Napisz komentarz
Zaloguj się, aby mieć możliwość komentowania