" Posmak Łez"

Postój rozpaczy w klatce czterech ścian,

Strumień wylanych wspomnień płynie szybkim nurtem.

Nabieramy w usta powódź łez.

Gorycz złości kruszy ściany i szkliwo,

Dłonie na tynku chcą wypchnąć ten ból,

Pokój się kurczy, gdy oddech powoli zanika.

Uwięzieni w pętli krętych myśli.

Zatopieni w słonej ciszy.