Pośpiech

mała, młoda myszka skubnie się do domu twego,

który nie pala takich wielkich, niemiłych kolegów jak ty.

Też jak pies wrednego kotka. Wchodzi czeka,

tak długo jak może i powoli,

lecz konsekwentnie rośnie.

Nagle pojawia się niszczy swoimi już wielkimi zębami dom,

a i wtedy całe twoje życie.

To tak samo jak pośpiech.

Raz przybędzie niezauważony, ale po czasie nieunikniony, rozwinie się i zniszczy,

jak malinowy sok białą koszulkę tak twoje życie.

Pamiętasz pośpiech.

Pośpiech, który ma siłę tylko wtedy gdy mu na to pozwolisz.

Pamiętasz, jak raz wszedł do twojego życia i

zamienił się w nawyk, który wykańcza cię każdego dnia.

Życie w pośpiechu nie jest naszym ukochanym życiem.

o którym marzyliśmy i pragnęliśmy mieć

Może życie, gdy widzi jak radość i szczęście pokala

nieprzerwanie ludzi mówi:

-dość

i sam wybiera pośpiech bez nikogo zgody, aby nas przetestować.

A może pośpiech to wielka siła którą jeszcze nie znamy.

Kto wie ?