pospieszny

kiedy wpadał pod rozpędzony pociąg

gwiazdy z krzykiem spadały

pękało niebo

nic już nie miał

zdjęcie w portfelu przedarte

na wpół

do miłości za mało ognia w jej oczach

on za długo patrzył na słońce

ktoś na klepsydrze nadmienił że żył

jak poeta

krwią pisał wersy

zabrakło tylko słów