Pospolite myśli

Ja ziemią, a tyś miłością moją

Tyś który w niebie siedzi,

Nie rozumie mych myśli, uczuć pełnych żalu i pokory

Niezrozumienia pełne,

Jak sny na jawie,

Którzy ci ludzie pospolici doświadczają Nie wiedząc czy to prawda?

Czy kochanie?