Potop

Uwierzysz mi gdy powiem, że dłużej już nie mogę?

Stoję na szczycie, lecz pagórka.

Nie potrafię już trzymać tego w sobie.

Wiem, że to nie jest moja droga,

Chcę tylko uratować wszystkich.

Nie potrafię pomóc samemu sobie.

Śnię każdego dnia o dniu, w którym przestanę płakać,

Wybaczcie mi, że nie widzicie tych łez.

Pragnę znowu pogrążyć się w marzeniach.

Tracę powoli swoją wiarę,

Nigdy nie utracę siły, którą noszę w sobie.

Obiecuję, że kiedyś was uratuje.

Pozwólcie mi dzisiaj odpocząć,

Nie wytrzymuję już tego natłoku myśli.

To jest mój potop szwedzki.