Po-twarz

Sięgała drapieżnie po usta

tępym szponem nienawiści,

obezwładniona

szałem jelit

trawiących

nieprzeżute zaniemyślenia.

Tarła słowa

zakrwawionym szkłem

rozognień,

rozdrapań,

rozjątrzeń,

aż

po twarz swoją,

ale już

nie.