POV: Bateria 20%

Migam: 20%.

Mówisz: „spoko, starczy”.

Zbijasz jasność.

Wyłączasz miłe. Zostawiasz konieczne.

Klawiatura przycina – litery docierają spóźnione.

Ikona drży w rogu.

„Ona”: „gdzie jesteś?” – tnie mnie do 9%.

„przepraszam.” urywa się – gaśnie w polu.

Wyłączam się w pół słowa.