powieść ‘opuszczona przez bożka’*

stoję w pauzie po kropce -

po poprzedniej stronie

spaceruje młody bóg

a może chłopczyk jak walczyk

 

nie znajduję słów o nim

mali bohaterowie wywijają

tarczami - akcja jak war

wartka a ja na wstrzymanym

oddechu - w wyenterowanej

białej dziurze - mogę zaciągnąć się

w wyobraźnię

 

/kartka po kartce/

 

palić jak smok

i zachodzić w siedem głów

/odrastają po kolejnych cięciach/

jednej - mało by zmieścić

echo kroków które dudniły

na tamtej stronie

 

------------------------

*cyt. - Ewa Kosim "Apollo"

Średnia ocena: 4.0  Głosów: 4

Zaloguj się, aby ocenić

Komentarze (2)

  • Dusza_boli godzinę temu
    Ten wiersz brzmi jak stanie w białym miejscu między rozdziałami życia. Zostanie ze mną obraz „pauzy po kropce".
  • Pasja godzinę temu
    /stoję w pauzie po kropce -
    na tamtej stronie/ - jak zastygła chwila.
    Czasem tak mam jakbym zatrzymała czas i najgorsze jest to, że już tu byłąm, ale wciąż biała plama.

    Mali bohaterowie są najbardziej niebezpieczni w swoich poczytaniach.

    Pozdrawiam

Napisz komentarz

Zaloguj się, aby mieć możliwość komentowania