powoduję

Komentarze (14)

• 
  Garść godzinę temu

  Chcę przeprosić za poprzednie, niemniej ten mój błąd sprawia mi ogrom radości, cieszę się z tamtej czarnej pomyłki jak wariat.
  Pozdro.
  5 za niepokój i rozwiązania w tych wersach.
• 
  Roma godzinę temu

  To była kwestia tego, że ja to źle napisałam, więc absolutnie nie masz za co przepraszać.
  Ja też się cieszę przeogromnie :)
  
  Dziękuję bardzo i dobrej nocy.
• 
  Grain godzinę temu

  staram się zrozumieć tę tracheotomię
• 
  Roma godzinę temu

  doceniam. I nie przeszkadzam w takim razie.
• 
  JagVetInte godzinę temu

  Korzystanie z portalu powoduje...
• 
  JagVetInte godzinę temu

  Za szybko klik poszedł xD
  
  Nie tylko, bierne też szkodzi 😏
  
  Uzależnienie od pisania... To już chyba następuje za pierwszym, przy trzecim głód.
• 
  Roma godzinę temu

  JagVetInte ooo :) podoba mi się pana czytanie.
• 
  JagVetInte godzinę temu

  Roma a Pani pisanie mnie 👌
• 
  Grafomanka godzinę temu

  ze zniecierpliwienia albo z niecierpliwością, tylko znowu ma to inną wymowę, więc ze zniecierpliwienia
  
  i nie rozumiem ''więc ze zniecierpliwienia
  
  wiersze otwieram i
  
  spalam jej w twarz, jeden po drugim.'' - dlaczego jeden po drugim, domyślam się, że może chodzić o wiersze, ale znowu ''spalam jej twarz'' jedną po drugiej... za głupia chyba jestem
• 
  Roma godzinę temu

  No tak, już poprawiam, dzięki.
  
  Nie chcę tłumaczyć wiersza i tak szczerze to nie umiem. Przyjrzę się mu jeszcze raz i spróbuję rozpisać tak by był bardziej czytelny.
• 
  Grafomanka godzinę temu

  Spróbowałam wejść pod literki, ale tam mrocznie jak diabli... ta utrata kojarzy mi się z rakiem i przerzutami, wymowa, że trzeba do tego podejść na spokojnie, a nawet z biernością, czyli starać się pogodzić. Obojętność, bierność, to już chyba po morfinie...
  
  Nie wiem, wchodzę, ale zaczyna mnie to przerażać... napisz, że się mylę, że wlazłam nie tam, gdzie trzeba
• 
  Roma 40 min. temu

  Coś się we mnie domaga napisania, choć próbuję nie i choć próbuję inaczej. I to nie jest tak, że choruję, tylko jest we mnie taki "rak", który się rozprzestrzenia, zabiera słowa, nie daje oddychać jak bym chciała, wpłata się w wiersze. Myślę, że rozumiesz.
  
  Więc, piszę o wierszach jak o papierosach, obrazkach na paczkach... A to co wyczytasz niech zostanie między nami.
  Dziękuję, że potrafisz.
• 
  Grafomanka 23 min. temu

  Roma, rozumiem. I nie wiem, co napisać, a to u mnie raczej dziwne, bo im bardziej jestem zdenerwowana, tym więcej gadam... ale to dobry pomysł pisać jak o papierosach czy obrazkach na paczkach...
  
  Ja wczoraj machnęłam o wierze, trochę z przymrużeniem oka, choć nie do końca, bo znasz mnie, musiałam uszczypnąć przy tym, ale tak się należało, przynajmniej tak pomyślałam, że trzeba... no i wojna... ale tyle tych ''wojen'' już za mną, że przywykłam i nie robią wrażenia... dziwne, jak człowiek może i to szybko do najgorszego nawet przywyknąć...
  
  Ogólnie to zaczynałam od rymu, wiadomo na początku grafomaniłam jak miszcz, ale nawet w tym ktoś dopatrzył się ''talentu'' i kazał mi się uczyć... więc musiałam, ale jak się naumiałam, to mi się odechciało rymem pisać... i po co było się uczyć, a ile przy tym wypłakać, kiedy nie szło... a teraz tylko jak coś mnie ''ugryzie'', to rymem nadaje
  
  Rozpisałam się. Sorry... uciekam już
• 
  Dusza_boli 3 min. temu

  „wiersze otwieram i spalam jej w twarz, jeden po drugim" genialna gra słów.
  Świetny wiersz bo można go czytać na wiele sposobów: nałóg, choroba, utrata kogoś, depresja... Chylę czoło.

Napisz komentarz

Zaloguj się, aby mieć możliwość komentowania