Powolny upadek

Spojrzysz w oczy mojej duszy?

Chciałabyś poczuć mój ból?

Chyba nikt nie chce widzieć ciemności w tym świetle.

Wstaje nowy dzień, lecz noc nigdy się nie kończy,

Ona trwa w moich ślepych oczach.

Jestem tylko ślepcem zrodzonym z nadziei.

Co gdy powiem, że już nie mam sił?

Chyba powinienem się poddać.

Nie potrafię przestać walczyć.

W moich żyłach płynie krew narodu, który walczy,

Nawet bez sił, ciągle walczymy.

Chyba jest to tylko głupota.

Ja już dłużej nie potrafię udawać,

Pragnę zasnąć i zakończyć ten sen.

Każdego dnia tylko śnię o marzeniach.

Pragnę obudzić się z swego koszmaru,

Chcę ujrzeć prawdziwe oblicze samego siebie.

Wiem, że nie jestem zerem.