Powrósło

Powrósło źdźbeł złamanych się samołechce

Spory kłos karmiąc sporyszu, bo poległa

Spętana myśl, druga uwolnić się zechce,

Czka do ucha: czym jest w bloku jedna cegła?

Raz, dwa, łka łza, że z rana roni się sama,

Ale przez to przestaje, druga stanie,

Teraz ją powtórzy, skoro obce zdanie

Chwiejny autorytet ukole jak szrama

w ropie. ułoży interpretacje skośne

darń społem, a zebrana przy jednym stole,

wesele ustali w swawoli kontrolę;

niedojrzały pęk przekwitł, a mamy wiosnę!