Powrotność
w końcu mogę mówić prawdę, chociaż jej nie znam. i tak, przystanę przy tym.
w słońcu się gubimy,
podążamy za cieniem.
oświetleni głupotą,
milczymy, kiedy mamy mówić.
a potem budzimy się w świecie,
który stworzyliśmy.
bez pojęcia.
w końcu mogę mówić prawdę, chociaż jej nie znam. i tak, przystanę przy tym.
w słońcu się gubimy,
podążamy za cieniem.
oświetleni głupotą,
milczymy, kiedy mamy mówić.
a potem budzimy się w świecie,
który stworzyliśmy.
bez pojęcia.
Komentarze (2)
Dzień dobry,
no to jest tak, no to nie jest tak
Nie idziemy albo idziemy, ale to nieprawda,
ze w odrwotną stronẹ, idziemy zawsze w tẹ.
Tylko coraz bardziej samotni.
Może odrẹtwiali?
Coraz mniej mówimy.
Napisz komentarz
Zaloguj się, aby mieć możliwość komentowania