Pożegnanie.

Wiatr przepędza dobrze ułożone włosy, roztrzepuje wyprasowane ubranie. Za to ty patrzysz na niebo,nie zwracając na to nawet uwagi . Przed oczami mienią ci się różnego koloru eksplozje: niebieskie, zielone, a nawet różowe. Znajomi składają sobie życzenia, a ty stoisz, pozwalasz, żeby twoje myśli zawładnęły tobą w pełni. Właśnie przeminął rok. Rok pełen smutków, jak i radości. Rok, który może zmienić wszystko, a ten na pewno to zrobił. Czy czujesz szczęście? Może tylko dzięki pomocy alkoholu, który spożyłeś, żeby uczcić to pożegnanie ,przedstawione jako szczęśliwe. Jednak największym twoim wrogiem jest pamięć. Ponieważ w tym momencie już wiesz, że nie można więcej wmawiać sobie, że da się jeszcze coś zrobić z szybko uciekającym czasem. Nie, nie, nie. To już koniec. Nie wrócisz się do tego roku. Wszystko, co było w nim, stało się wspomnieniem. Ten rok został zamknięty na kłódkę w twoim życiu. Na kłódkę, do której nie ma kodu. Nie da się wrócić. Wiem, że chcesz się zatrzymać na chwilę, jednak nie masz wyboru, bo czas leci i ty musisz robić to z nim, nawet jeśli tego nie chcesz. Jeśli straciłeś kogokolwiek w tamtym roku, to teraz jego wspomnienie będzie coraz bardziej odległe, ponieważ zostaje ono zamknięte na kłódkę. Jeśli wyjechałeś gdzieś, to piękne wakacje, które jeszcze czujesz, stają się teraz częścią historii. Historii twojego życia, którą ty teraz piszesz. Masz w ręce pióro i papier, a to, co zrobisz ze swoim życiem, jest ograniczone tylko twoją wolą. Nie pozwól sobie zmarnować czasu, chociaż czasem trzeba. W końcu jesteśmy tylko ludźmi