Pozwól mi odejść

,,D. O. M.

GUSTAVUS

OBIIT M. D. CCC. XXIII

CALENDIS NOVEMBRIS

z drugiej strony:

HIC NATUS EST

CONRADUS M. D. CCC. XXIII

CALENDIS NOVEMBRIS”

-Adam Mickiewicz

Obudziłem się dziś w środku nocy

Obróciłem głowę w lewo

Zaraz później w prawo

I wtedy odkryłem, że druga strona łóżka jest pusta

Wróciłem do łóżka i powoli nieśmiało dotknąłem jej

Już zimna, już od dawna nie bije z niej ciepło twego ciała

Nachylam się i próbuje odnaleźć twój zapach w poduszce

Niestety, go też nie odnajduje

Znów wstaję, zaczynam przeszukiwać szafę, w której powinny znajdować się twoje ubrania

Znowu nic nie znajduje.

Wyrzucam wszystko z szafek i szafeczek

Szukam czegokolwiek co mogłoby pomóc mi odnaleźć choćby ślad ciebie

Niestety, nic nie znajduje, nie ma po tobie ani śladu

Powoli zaczyna świtać, noc zmienia się w dzień, a ja?

Zaczynam rozumieć, że ciebie nie ma już od dawna

Nie minęła przecież godzina, nie minął tydzień, miesiąc, to już mija kolejny rok

To nie przypadek, że nie pozostał po tobie ślad,

Ty już dawno zdecydowałaś się odejść,

Jedynie mój chory umysł wciąż nie chce ci na to pozwolić

Wciąż proszę, błagam, krzyczę, pragnę twojego powrotu

Lecz ty nie słyszysz mojego wołania. Dla ciebie jest błahe, nic nie znaczące

Nadszedł nowy dzień, dzień odrodzenia, dzień w którym postanowiłem narodzić się na nowo

Postanawiam odejść, chcę otworzyć się na miłość.

W innych ramionach, w innym łóżku,

Już nie chcę cierpieć, nie chcę już myśleć o tobie

Elorance