Pozytywny wiersz
Ludzie szczęśliwi.
Wszyscy razem
Za ręce.
Roześmiane ogniki,
Pogodne dusze.
Wszyscy razem
Nucą piosenkę,
Szepcą o miłości,
o spełnionej wolności,
o czynach bohaterskich,
przysięgach nadwiecznych.
I to by było na tyle.
Kończę chrzanić.
Witaj, rzeczywistości.
Usłyszeliście ten trzask?
To właśnie był pękający obraz,
Obraz pięknego życia.
Nierealne malowidło.
Przepraszam,
Zapomniałam na początku dodać,
Jestem potwornym kłamcą.
Ale nie przejmujcie się mną.
Nie czuję się z tym samotna.
Przecież otacza mnie tyle bratnich dusz.
Komentarze (12)
Sky, dawno nie było wiersza od Ciebie, ale ten mi się podobał. Pęknięcie było ewidentne. Wprowadziłaś czytelnika za "rączkę" w słowa, po czym zostawiłaś go z ... ponurą rzeczywistością. Taki prowokator z Ciebie wyszedł :) Ode mnie 4,5 czyli 5 :)
Ja prowokator xD Dzięki :)
Uwielbiam takie zakończenia, których się nikt nie spodziewa, to tak jakby nagle dostać w twarz. Ja zostawiam 5. :D
Ja też takie uwielbiam, dlatego umieszczam je w swojej twórczości :) Dziękuję :*
"Przecież otacza mnie tyle bratnich duszy." - dusz*
Świetne zakończenie, bardzo dobry wiersz i choć zabawny, to jednak zawiera głębsze, jakże przykre przesłanie ukazujące naszą rzeczywistość. Zostawiam 5 :)
Dziękuję serdecznie :)
Cudne! Takie zaskoczenie wprowadzasz, a ja miałam wrażenie, jakby to były przemyślenia takiego łobuziaka. Bardzo mi się podobało, 5!:D
Cieszę się :)
Takie zakończenie, ze aż się smutno zrobiło :o Bardzo dobry wiersz, 5 :)
Dzięki :)
rozumiem :/
Noo... A mógłbyś gdzieś mi streścić o co cała spina?
Napisz komentarz
Zaloguj się, aby mieć możliwość komentowania