Pragnienia

,,Jak chcesz to teraz zadzwon. Tylko że właśnie robię sobie ręką i być może niedługo dojdę więc nie wiem czy chcesz teraz dzwonić"

 

A gdyby tak morze wpadło do rzeki

a plankton osiadł białym pyłem pomiędzy chmurami

 

Karmiłbyś mnie

 

mój szmaragdowy wielorybie

poił słoną wodą abym mokra nigdy nie wyschła

Nigdy nie skłamała, że głód obdarł mnie ze wszystkich

marzeń a wzrok zatrzymał się przy białym stole

nakrytym pomarańczową ceratą

I pies zaszczekał nawołując do snu

znudzonego pana, ech gdyby tak

Morza wpadały do rzek

gdzie mogłabym zjeść słodką rybę

 

,,Ja ją taką obolałą delikatnie muskam piórem

by wybudzić półprzytomną

po zderzeniu z zimnym murem"

Średnia ocena: 3.5  Głosów: 2

Zaloguj się, aby ocenić

Komentarze (1)

  • Andrzej B.

    Początek jest niesamowity:

    a gdyby morze wpadło do rzeki
    plankton osiadł białym pyłem między chmurami
    karmiłbyś mnie
    mój szmaragdowy wielorybie
    poił słoną wodą abym mokra nigdy nie wyschła
    nigdy nie skłamała że głód obdarł z marzeń
    a wzrok zatrzymał się przy białym stole

    Reszta traci na sile. O ile sama cerata jest ok, to pomarańczowa już robi się nijaka. Warto pomarańcz zastąpić innym słowem. Później mamy sny, które sam lubię nadużywać, lecz wiem, że to tania waluta. Marzenia przełknąłem, ale marzenia i sny w dobrym wierszu to jak dwa grzyby w barszczu. Cytaty na początku i końcu omijam. Zapewne coś mają na celu, ale dla mnie liczy się mięso, czyli wiersz. A to, według mnie, jest świetny wiersz.

Napisz komentarz

Zaloguj się, aby mieć możliwość komentowania