Prawdziwi aktorzy
Szczery teatrzyk uczuć
Mówi, co nie myśli
Myśli czego nie powiedzieć
Mówi, jak grać
Publika szuka poklasku
I łudzi się, że go ma
Życie to teatr,
W nim każdy rolę gra
Tylko maski się zmieniają
Szczery teatrzyk uczuć
Mówi, co nie myśli
Myśli czego nie powiedzieć
Mówi, jak grać
Publika szuka poklasku
I łudzi się, że go ma
Życie to teatr,
W nim każdy rolę gra
Tylko maski się zmieniają
Komentarze (6)
Madoko - abstrahując od tektu, bo chwilowo nie mam mocy na filrtowanie metafor, ustal czy chcesz mieć interpunkcję czy nie.
W wierszu masz niby większą dowolność, ale jednak zalecana jest jednolitość.
U Ciebie w połowie wersy kończą sie kropkami, w połowie nie. Ujednolić.
I już. :)
4 przecinki + jeden na końcu wersu ;)
Ale i tak szanuję Twoją walkę o lepsze "pisarskuie" jutro.
heh, niezłe to całkiem, mogło być lepiej, ale na rozgrzewkę całkiem spoko. Dobry prognostyk na przyszłość
Pierwsza zwrotka, według mnie, lepsza. Całość bardzo fajna i przyjemna. Trochę mi przypomina "Nowiny" Magika. Pozdrawiam!
nie zachwyca
Napisz komentarz
Zaloguj się, aby mieć możliwość komentowania