prawidło

rozpylasz czyjąś aurę ze swoich kaloszy

a życie nie jest nauczycielką do brania na biurku

fantazją z dobrym finałem w przedbiegach

od matczynej siary do wilka w kościach

tylko podmianą naskórka na starszy

ale nie chciałbyś pozostać niezerowym punkcikiem

zapakowanym próżniowo z częścią odbitego światła

według jednej z teorii

nie nauczysz się sarkazmu gruntującego

plagę myszy nie pozbędziesz

ochrony szmiry tombaku i ciarek

w plecach pochylanych nad tobą