Prolog

https://www.youtube.com/watch?v=JT_xnNh5wbE

Zakopane- typowa stolica Polskich Tatr, najwyższe szczyty pokryte śniegiem, wysokie, tajemnicze, silne przeciwność mnie. Stoje już tak od dobrych dziesięciu minut przy drewnianym oknie i wpatruje się w te cuda natury. Kocham to miasto, miejsce tu jest coś takiego co ściąga ludzi z całego świata a ja miałam to szczęścia urodzić się tutaj. Okryta białych, puchowym kocem piję już kolejną kawę, mam natłok myśli w głowie a próbuje choć na chwile od tego wszystkiego odpocząć.

Gdzie ten cholerny iphone, patrze na wyświetlacz i widzę, że mam trzy nieodebrane połączenia od Kamili:

- No co tam Kamcia?

- Lena bede za dziesiec minut, ide z dworca.

- Bede czekać.

Kamila to moja kuzynka a zarazem najlepsza przyjaciółka, mieszka dom obok jej tata i moja mama to rodzina. Od małego się z nią wychowywałam i nie wyobrażam sobie życia bez niej, jest z pochodzenia pół niemką i właśnie wraca od rodziny mamy z Niemiec, szuka tam studiów.

No właśnie co do studiów zaśmiałam się w myśli jeszcze tylko rok i Uj nadchodzę.

Wszystko co do tej pory działo się w moim życiu, upadki i wzloty, milosci i rozstania to wszystko nie mialo sensu, zawsze chcialam przezyc milosc naglą niespodziewaną, prawdziwą taką jaką ma Kamila i Marcin to jest przykładna para dwudziestego pierwszego wieku czasami az za bardzo -smialam sie w duchu.

Szukanie szczęscia no wlasnie Lena i szczescie raczej same porazki, w moim zyciu jest tylko nauka i nauka czasami nauczyciele uwazaja mnie za przesadnie ambitna osobe, trudno taka sie urodzilam.

Wiem, ze urodzilam sie w jakims celu w zimna styczniowa noc, chce dokonac czegos wielkiego w zyciu, podchodze do wielkiego lustra i widze filigranowa dziewczyne o bladej cerze i czekoladowych wlosach, kłade dłoń i na sercu i czuje ze cieplo rozlewa sie po moim ciele, czuje bicie i wiem, ze moim celem jest sprawianie rzeczy wspanialych.