Prometeusz

PROMETEUSZ

 

Człowieku, bawisz się życiem

zarodki, sztuczna inteligencja, klonowanie

tworzysz na swoje podobieństwo

każdego dnia budujesz lepiej

czyż nie bawisz się w Stwórcę?

czy kiedy zdobędziesz pełną władzę nad życiem

nie zapragniesz go zastąpić?

jaki jest kres tych działań?

jesteś istotą, której należy się bać

Jego syna ukrzyżowałeś…

może, gdy dojdziemy blisko Niego

zrobimy wszystko, aby znów go unicestwić

 

Człowieku, już taki jesteś

masz nieposkromione żądze

wciąż dalej, wyżej, szybciej

pędzisz do przodu za wszelką cenę

galopujesz na oślep

bez jakiegokolwiek umiaru

i zwykłej pokory

Średnia ocena: 0.0  Głosów: 0

Zaloguj się, aby ocenić

Komentarze (1)

  • Pan Buczybór 18.03.2018
    aż szkoda, że to nie jest poezja. Fajny temat, pomysł, ale zabrakło formy. W zasadzie to jest parę zdań, a nie wiersz. Weź to na warsztat, ozdób metaforami, dodaj parę świecidełek i będzie spoko. Póki co jest tylko pomysł - czas na wykonanie. Pozdro

Napisz komentarz

Zaloguj się, aby mieć możliwość komentowania