Proroctwo 29.7.2024

Kiedy nadejdzie wielki dzień gniewu,

Niebo się rozstąpi, ziemia zadrży w strachu,

Nikt się nie ukryje, nikt nie znajdzie schronienia,

Wszystko, co znane, w popiół się obróci.

Ludzie w panice, bezradni i mali,

W obliczu potęgi, co nadchodzi z oddali,

Krzyki i płacz, echo wśród ruin,

Nadzieja zgaszona, jak płomień w burzy.

Czas się zatrzyma, zegary staną,

Wszystko, co było, w niepamięć pójdzie,

Wielki dzień gniewu, nieunikniony los,

Przypomni nam wszystkim, jak kruchy jest świat.

Wicher zawyje, drzewa się złamią,

Morza wezbrane, miasta pochłoną,

Ludzie w rozpaczy, bezradni i sami,

W obliczu końca, co nadchodzi z mroku.

Gwiazdy zgasną, księżyc się skryje,

Słońce w ciemności, blask swój utraci,

Wielki dzień gniewu, nie ma ucieczki,

Każdy z nas stanie, przed sądem wiecznym.

Ziemia się otworzy, piekło wyłoni,

Dusze potępione, w ogniu się spalą,

Nadzieja na zbawienie, w popiół się zmieni,

Wielki dzień gniewu, nie zna litości.